جاده ی آرامش

من از شلاقِ افکار تهی بر خویش میترسم...

لحظه ها می گذرد. آنچه بگذشت ، نمی آید باز. قصه ای هست که هرگز دیگر نتوان شد آغاز

یادش بخیر

یه زمانی توی بلاگ اسکای وب داشتم

بنظرم اونجا یه حال و هوای دیگه ای داشت

یادمه بعدش ب میهن بلاگ کوچک کردم

یه روز از غروب تا نصف شب با حورا کامنت بازی کردیم

یادش بخیر 

حورا چقد بهم انگیزه داد اون شب ،چقد گفتیم و ذوق کردیم و خندیدیم...

مهدخــــت :) ک از همون موقع هم لوس بود ولی مهربون، فک میکردم دختر پرروعیه ولی بعد ک باهاش رفیق شدم ،دیدم یه رفیق نمونس، یه رفیقیه ک میشه همهههه جوره روش حساب کرد :) یه دختر دلنازک و فوق العاده مهربون:)


یا، فاطمه ک فک میکردم مغروره:) خب واقعا مغروره اما غرورش ب معنی خودبزرگ بینی نیست،یه دختر خیلی خوب و منطقی، یکی ک بدون رودروایستی و ب عنوان یه دوست اشتباهاتتو بهت گوشزد میکنه،یه رفیق دلسوز و عاقل و کسی ک برا خودش ارزش قایله:)


یادمه میرفتم وب بانو میم ، اون موقع توی 

 بلاگ اسکای..آدرسشو ک عوض میکرد نگران میشدم ک نکنه گمش کنم :)


دلم تنگ شده برا بلاگ اسکای و میهن بلاگ:) 

شاید یروز برگردم اونجا دوباره:)


وب نفس،شایان، امیر،نارنجی، محدثه،پریسا، بانو لبخند، ایکس ،سایه، جود،نساء،مگی ،کیلگ و کسایی ک ممکنه از قلم انداخته باشمشون :) وب هایی ک دوسشون دارم:)

وب قدیمی فاطمه ک وقتی ازش رفت چقدر دنبالش میگشتم:)

یا وقتی پردیس رفت،همیشه ب وب بستش سر میزدم ک شاید یروز برگرده:)

حتی توتو ک موقع کنکور وبشو بست :)

جودیه مرموز :))

نل ک از وقتی رمزی کرد وبشو،دیگه نخوندمش:)


دلم تنگ شده برا اون روزا:( 

دلم میخاد تمام بچه هایی ک میخونمشون

بهترین زندگی هارو داشته باشن و ب اهداف و آرزوهاشون برسن:)


+همتون زیر سایه ی خالق یکتا ،شاد باشید:)


+++فاطی تولدت مبارک رفیق^__^

تو چقدر خوب و عزیزی آخه؟ رفیق دیوونه ی ما :)) 
مجددا بیا بماچمت :))) 
خوبی از خودته رفیق عاقل ما *_* :)))
بوس ماچ موچ*.*
زندگی یعنی بلاگفا :)
حیف که الان عقده ای شده ، دلم برای ارشیو از دست رفته اونجام میسوزه :/
حیف حیف ک ب بلاگفا اعتمادی نیست 
منم اوووولین وبم توی بلاگفا بود:))
هعی یادش بخیر
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی ست


در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها


گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم


رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند

همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند


شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند

به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند
______________________
آدرس کوتاه شده برای بلاگفایی های عزیز

https://goo.gl/pJEAfD
Designed By Erfan Powered by Bayan