جاده ی آرامش

من از شلاقِ افکار تهی بر خویش میترسم...

نامه ی این منه دیوانه، به او:)

هرکه حریم الهی را نگاه دارد

خداوند از بن بست رهایش میکند

و به او روزی میرساند،

 از جایی که گمان نمیبرد

"قرآن کریم"

________________________________________________

     "بنامِ تک شکوفه ی عشق در  خاکستر وجودم"


مهربان پروردگارم

نمیدانم ک فرداهایم را چگونه رقم خواهی زد؟

نمیدانم ک طلوعی دیگر را خواهم دید؟ یا در حسرت رسیدنِ ب تو جان خواهم سپرد

نمیدانم ک در طلوع صبحی دیگر چه برایم در نظر گرفته ای؟

اما میدانم،نتیجه هرچه ک باشد،برایم دلنشین و گوارا خواهد بود، زیرا صلاحِ دیدِ تو در آن است


پروردگار عزیزم

نگاه مهربان وپر از رحمتت را از من مگیر ک بی تو ذره ای معلق و بی پناه در هوای غبارآلود این آسمان خواهم بود

چشم میدوزم ب قلب رئوف، دستان معجزه گر و رحمت بی پایانت

تا یاد تو در قلب و روح و جانم آمیخته است ، ناامیدی  و ترس در من رخنه نخواهد کرد...


مه جبینی و دلم را تو پریشان کردی

                          جام خونین لبت رنگ گلستان کردی

ز هیاهوی دو چشمت غم دوران بخرم

                         صحن مشکین نگاهت چه فروزان کردی

چو نگاهم بکنی عاشق و حیران بشوم

                         جام صد حیله ی ساقی پر عرفان کردی

زلف خم گشته ی خود را به گریبان دادی

                        طعم شیرین خیالت می مستان کردی

شمع خاموش لبانت غم پنهان بخرد

                         غم و افسون شبم یک تنه ویران کردی

از نفس های تنت باده ی جوشان بخرم

                        می این میکده را یک شبه ارزان کردی

شام "آرام" شبم را به بهاران ببرم

                       چون به آن پیچش زلفت همه توفان کردی


"دوست دار تو آرام:) "

___________________________


بسیار عالی
:)
خیلیم زیبا:)))

هرکه حریم الهی را نگاه دارد

خداوند از بن بست رهایش میکند

و به او روزی میرساند،

 از جایی که گمان نمیبرد

"قرآن کریم"

فدات عزیزم:)
دوست دارم،تمام آرامش اخروی ودنیایی من
ای کسی که که حرصش میدم ولی اومیگویدبازآی بازآی
ومن عاشقتممممم اراممم من خدای من
:)
دلتون همیشه خدایی باشه انشالله
الهی که تقدیرت خیر نوشته شده باشه *.*
ممنون لیموی مهربونم:)
الهی بهترین‌ها برات رقم بخوره مهربون :) 
خدا همراهمت همیشه 8) 
مرسی غزاله جانم
ممنون :)
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی ست


در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها


گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم


رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند

همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند


شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند

به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند
______________________
آدرس کوتاه شده برای بلاگفایی های عزیز

https://goo.gl/pJEAfD
Designed By Erfan Powered by Bayan