جاده ی آرامش

من از شلاقِ افکار تهی بر خویش میترسم...

مادر

ای دل نگران که چشم هایت بر در...

شرمنده که امروز به یادت کمتر...

جز رنج چه بود سهمت از این همه عشق

مظلوم ترین عاشق دنیا ! مادر! 

"میلاد عرفان پور"

___________________________________________

مـــــادر همان واژه ی زمینی که روحی آسمانی دارد

همان چشمان نگران،هنگام ناراحتی و غم فرزند

همان بی کلک رفیقِ معروف


مـــادرم گاه چه غریبانه دور میشوم از ژرفای محبتت

چه غریبانه تر محبتت را ک بی غرض و بی منت ب قلب و روحم میبخشی،نادیده میگیرم

میدانم ک در دنیای خودم،در زرق و برق و تکنولوژی  قرن ،تورا جا گذاشته ام

نگرانی ات نسبت ب گذشته و حال و آینده ام 

لبخندت ب هنگام دیدن موفقیت و شادمانی ام

غم و اندوهت ب هنگام بیماری ام


آه مادر، چه خالصانه عشق میورزی و چه بی رحمانه غم و اندوهت را درک نمیکنم 


شاید آنقدر خودت را وقف من کرده ای ک پر توقع شده ام

شاید آنقدر بدی ها و اشتباهاتم را بخشیده ای ک ب اشتباه آنرا وظیفه ات تلقی کرده ام

 چه شرمنده ات میشوم،آنگاه ک درمیان دنیایم،لبخند زندگی بخش تو را فراموش میکنم

مهربان فرشته ی خدا، چه عاشقانه دوستت دارم

دوشنبه ۱۵ آبان ۹۶ , ۲۱:۲۸ محمدحسین ظرافتی
عالی
:(
ممنونم
:)
درود بر آرام جان
بسیار زیبا و ناز نوشته ای
بسیار مهربان دوست می داری
و بسیار صادقانه اعتراف کرده ای
امیدوارم که فرشته بدون بال و پری که به شکوه چنین دختری را رعنا و بزرگ کرده همیشه و هر زمان شاد باشد برای شادمانه گی ات
شاد باشد از پیروزی ات
شاد باشد از تندرستی ات
شاد باشد از داشتن ثروت بی بدیلی مانند تو
و مهمتر از همه اینکه شاد باشد از خواندن دست نوشته های پر از احساست
در پناه مهر خداوند بزرگ و بخشند دل خوش - خرسند - تندرست - توانا- پویا و البته شاد و دلارام باشی نازنینم ( آمین)
سلام بانو رضوی مهربون :)
چقدر شما هم ناز مینویسید کامنت هاتونو بانو :) واقعا میمونم ک چجور جواب این لطف و محبتتونو بدم
ممنونم از شما و از این همه مهر و محبتی و زیبایی گفتاری ک توی کلامتون هست :)
امیدوارم همینجوری باشم ک شما میبینید و میگید:)
امیدوارم حتی اگر چنین نیستم، لطف خدا مشمول حالم بشه و بتونم ب همین لطافتی باشم ک شما توی گفته هاتون میگید:)
ممنونم از حضور پر از محبتتون :)

 شاید آنقدر خودت را وقف من کرده ای که پر توقع شده ام ..
 چه احساس پاک و بی آلایشی.. متن زیبایی بود 
سلام استاد 
ممنونم از شما و زیبایی نگاهتون 

ممنون از حضورتون
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی ست


در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها


گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم


رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند

همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند


شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند

به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند
______________________
آدرس کوتاه شده برای بلاگفایی های عزیز

https://goo.gl/pJEAfD
Designed By Erfan Powered by Bayan